Het is een verwarrende tijd. Er gebeurt veel in de wereld, en daar komt dan nog je eigen situatie bovenop. Misschien is je gezondheid veranderd, of merk je dat je leven stilvalt op een manier die je niet had voorzien. Waar je eerst richting voelde, is nu vooral ruis. En ergens in die onrust komt de vraag omhoog: Wat is voor mij nog écht belangrijk? Wat geeft mijn leven zin, nu alles anders voelt? Zingeving lijkt op zo’n moment iets groots en vaags. Maar meestal begint het heel dichtbij. In wat je raakt, wat je energie geeft, en wat je helpt om met jezelf in het reine te komen.
Als het oude niet meer klopt
Soms glipt je oude leven weg zonder dat je daar zelf voor gekozen hebt. Door ziekte, uitputting, verlies of verandering stroomt het gewoon niet meer zoals voorheen. Het werk dat ooit voldoening gaf, voelt misschien leeg. De rollen die je speelde, passen niet meer. En het tempo waarin je meebewoog, is niet meer haalbaar. Dat is verwarrend, maar ook logisch. Je bent aan het loslaten wat niet meer werkt, en dat is geen falen – het is een vorm van innerlijke eerlijkheid. Het vraagt moed om toe te geven dat je niet gewoon terug wilt naar ‘hoe het was’.
Zin zit vaak in het kleine
Hoe ga je hiermee om? Wat doe je met deze situatie? Je hoeft het grote antwoord niet meteen te vinden. Zingeving ontstaat zelden in je hoofd, en nog minder vaak op commando. Het ontstaat juist in het doen, in het ervaren, in de momenten waarop je merkt: hier voel ik me weer even mezelf. Dat kan iets heel eenvoudigs zijn: een wandeling, een goed gesprek, iets maken met je handen, of gewoon even niets hoeven. Juist in die alledaagse dingen, als je niet op de automatische piloot draait, voel je weer wat bij je past en wat ‘typisch jou’ is.
Wat raakt jou, nu?
Een goed startpunt is de vraag: Wat raakt me, nu ik niet meer meedraai zoals vroeger? Misschien raakt het je dat mensen zo langs elkaar heen leven. Misschien voel je juist meer verlangen naar eenvoud, rust, of echtheid. Of je merkt dat je ineens heel anders kijkt naar je werk, je relaties, je tijd. Wat je raakt, laat vaak zien wat voor jou betekenis heeft. Niet als antwoord, maar als richting. Als iets dat opnieuw zichtbaar wordt, nu het stil is.
Tussen alles door opnieuw leren kiezen
In een tijd van onzekerheid – of dat nu in je eigen leven is of in de wereld – is het belangrijk om je aandacht te richten op wat wél in jouw invloed ligt. Je hoeft niet alles te overzien, laat staan te controleren. Maar je kunt vandaag kiezen hoe je met jezelf omgaat. Hoe je je dag indeelt. Wat je toelaat en wat je loslaat. Dat zijn misschien geen grote keuzes, maar ze maken wél verschil. Ze brengen je dichter bij wie je bent – en daarmee dichter bij een leven dat klopt, ook al ziet het er anders uit dan je had verwacht.
Je hoeft het niet alleen te dragen
Als je leven opeens lijkt te blokkeren, als het wringt, of als je het even niet meer weet, dan is dat geen zwakte. Het hoort erbij. Het zegt vooral dat je leven zich aan het herschikken is. En dat vraagt soms tijd, rust en iemand die met je meedenkt – zonder oordeel, zonder haast. Misschien is dit voor jou zo’n moment. Een tussenruimte waarin je nog niet weet waarheen je gaat, maar waarin je wél al voelt dat het anders mag. Dat is een mooi inzicht. Je hoeft het niet allemaal alleen uit te zoeken. En soms is het genoeg om dat even te erkennen.